Sterfbed- augustus 2010

Later als ik groot ben,
wil ik doodgaan
als mijn oma,
zoals die is doodgegaan:

Met al haar kinderen
om haar sterfbed
dacht ze: het is feest,

Ik ben jarig
ern iedereen is gekomen,
zelfs mijn dode broertje
was er even.

Hij speelde op het orgel
ies van Bach en daarna
lang zal ze leven!

En jullie maar denken,
moeder is de weg kwijt.

Uit: Wie heeft hier met verf lopen smijten? , Querido 2010

Zandloper- juli 2010

We zaten buiten op het terras van Hurtlewood Inn, in Peaslake, vier broers, en aten Sheperd’s Pie en praatten over de dood. Of we begraven of gecremeerd wilden worden. Geen van ons wil over het graf heen regeren. Ben je dood is het woord aan de nabestaanden. Hoewel, ieder van ons had toch een bescheiden wens. Mijn jongste broer die als laatste gaat, we hebben afgesproken keurig op volgorde van ouderdom dood te gaan, zei gecremeerd te willen worden. En wat moet er met de as gebeuren? Dat hoefde niet in een urn en ook niet te worden verstrooid. Geen betere plek voor as, met uitzondering van de asbak, dan een zandloper.
Ik wil begraven worden, onder een eenvoudige steen met als opschrift: Ik ben er geweest.